نتایج مطالعات

نتایج تحقیقات واکسن کُرِناپسین (®COReNAPIN) 
نخستین واکسن ایرانی مبتنی بر mRNA علیه SARS-CoV-2، در نشریه npj Vaccines از گروه انتشارات Nature به چاپ رسید.

لازم به ذکر است که این واکسن با فناوری کاملا مشابه با واکسن شرکت فایزر و به شکل داخلی یا بومی توسعه یافته و مراحل ساخت و فرمولاسیون آن در شرکت رناپ انجام شده است. به دنبال آغاز مطالعات از اردیبهشت سال ۱۳۹۹، در اواسط تابستان، فناوری سنتز mRNA مربوطه، منطبق با استانداردهای تعیین شده در مطالعات پیشین، تکمیل و کارایی مولکول حاصله در ایجاد پاسخ ایمنی در موش مورد تایید قرار گرفت.

به صورت موازی، طراحی و ساخت نانوذرات لپیدی به عنوان حامل مولکول های mRNA انجام گرفته، عدم سمیت، کارایی بالا در محصورسازی و تحویل mRNA به سلول های هدف، ارزیابی و تایید شد. با نهایی شدن سازه به دست آمده، فاز مطالعات حیوانی بر روی موش و میمون رزوس با تکیه بر امکان سنجی و اثبات مفاهیم (Proof of Concept) آغاز و علیرغم تمامی کمبودها، دشواری در واردات مواد اولیه و غیره در اواسط اسفندماه ۱۳۹۹ تکمیل شد.

مطالعات پیش‌بالینی (مطالعات حیوانی)

ارزیابی مطالعات داروها به ویژه واکسن بسیار حایز اهمیت است. از این رو پس از گذراندن آزمون‌های آزمایشگاهی و کسب نتایج مطلوب، آزمون‌های پیش بالینی در تعداد محدودی از حیوانات، انجام می‌شود. این مطالعات، پیش از انجام مطالعات بالینی و با هدف بررسی میزان بی‌خطر بودن، پتانسیل ایجاد پاسخ ایمنی کارآمد و همچنین مطالعه خواص فارماکوکینتیک دارو یا واکسن صورت می‌پذیرد. مطالعات حیوانی کُرِناپسین با رعایت اصول اخلاق کار با حیوانات آزمایشگاهی، ابتدا روی موش و سپس روی میمون‌ها و همچنین موش صحرایی (رت) انجام شد. در همه این مطالعات تزریق این واکسن باعث ایجاد سطح قابل قبولی از ایمنی هومورال و سلولی در برابر ویروس کرونا و جلوگیری از بروز بیماری کووید-19 شده است. همچنین در کلیه مطالعات هیچگونه مرگ و میر یا کاهش وزن در حیوانات مورد بررسی مشاهده نشد و بی‌خطر بودن واکسن نیز در مطالعه سم‌شناسی اثبات گردید.

القا ایمنی هومورال موثر در موش و میمون
supp 5

تزریق داخل عضلانی کُرِناپسین در دو سویه موش BALB/c ، C57BL/6و میمون طی دو دوز انجام شد. نتایج بررسی پاسخ ایمنی پس از انجام تست‌های اختصاصی متعدد نشان داد که کُرِناپسین پتانسیل ایجاد پاسخ ایمنی هومورال علیه کووید-۱۹ را دارد؛ به گونه‌ای که  ۱۴ روز پس از تزریق دوز دوم، تیتر آنتی بادی و به طور کلی پاسخ ایمنی به اوج خود رسیده و با گذر زمان حداقل ۱۰۰ روز  نیز در حد قابل قبولی از نظر خنثی کنندگی ویروس کرونا، باقی ماند. جهت مقایسه قدرت خنثی کنندگی آنتی بادی القا شده بعد از تزریق کُرِناپسین، تیتر آنتی بادی خنثی کننده با تیتر آنتی بادی خنثی کننده ایجاد شده در افراد مبتلا به کرونا (Convalescent serum) مقایسه گردید. این تیتر در میمون ها 12/6 برابر افراد مبتلا به کرونا بود (نتایج مشابه با واکسن‌های با پلتفرم مشابه خارجی).

القا ایمنی سلولار موثر

فعال شدن ایمنی سلولار ( فعال شدن سلول های T  اختصاصی) یکی از مکانیسم های موثر دفاعی در برابر عفونت های ویروسی می باشد. به دنبال تزریق  کُرِناپسین در موش و میمون، با استفاده از فلوسایتومتری و ELiSpot و تحریک اختصاصی با پپتید های مشتق از پروتئین اسپایک، القا ایمنی سلولار موثر در برابر ویروس SARS-CoV-2 تایید گردید.

القا ایمنی محافظت کننده در دستگاه تنفسی

در روز 21 پس از دوز دوم، میمون ها  با PFU 108×2 SARS-CoV-2 ( 2 برایر بیشتر از مطالعه واکسن شرکت مادرنا) از راه بینی (IN) و نای (IT) مورد چالش ویروسی قرار گرفتند. پس از چالش، سواب های بینی  و رکتال جمع آوری و با Real-time PCR برای تشخیص ژن های ویروس SARS-CoV-2  مورد آزمایش قرار گرفتند. در روز هفتم پس از چالش، سطح بیان ژن‌های SARS-CoV-2 N , اندازه‌گیری شده با RT-PCR، در سواب‌های بینی میمون های واکسینه شده با COReNAPCIN® کاهش تدریجی (مقادیر Ct بسیار بالا) را نشان داد. حیواناتی که PBS دریافت کردند دارای مقادیر Ct کمتری از ژن‌های هدف تا روز 21 پس از چالش بودند که نشان‌دهنده بار ویروسی و عفونت بالا بود. همچنین نتایج تست هیستوپاتولوژی نیز حاکی از ایجاد ایمنی موثر محافظت کننده در برابر ویروس SARS-CoV-2 به دنبال تزریق کُرِناپسین می باشد. این نتیجه نشان می دهدکه کُرِناپسین تیتر بالایی از آنتی‌بادی‌های خنثی‌کننده را در حیوانات واکسینه‌شده القا می‌کند که می‌توانند تکثیر ویروس در دستگاه تنفسی را  کنترل کنند. 

بی خطر بودن تزریق کُرِناپسین

جهت اثبات بی خطری تزریق کُرِناپسین، تست های توکسیکولوژی کُرِناپسین در سه حیوان موش، رت و میمون انجام شد. با وجود تزریق مکرر و با فواصل یک هفته ای از دوز چندصد برابری واکسن( نسبت به انسان ) به جوندگان ( موش و رت)، مرگ و میر و یا عوارض در این حیوانات مشاده نگردید. لازم به ذکر است که عدم ایجاد عارضه در اثر تزریق واکسن در کلیه حیوانات با ارزیابی شاخص های  هماتولوژی ، بیوشیمیایی در خون و تهیه لام های هیستوپاتولوژی از کلیه بافت ها تایید گردید.